Łupawa

Spływ Łupawą jest godną polecenia przygodą dla zaawansowanych kajakarzy, pragnących sprawdzić swoje umiejętnosci na wymagającym i pełnym różnorodnych trudności szlaku. Przebycie go wymaga ominięcia ogromnej ilości kamieni w korycie rzeki, pokonania dziesiątek zwalonych drzew, oraz siły na przeniesienie kajaków na zaporach elektrowni wodnych, a wszystko to przy niekiedy bardzo szybkim nurcie, czasami bardzo niskim poziomie wody i stałym ryzyku wywrotek. Wysiłek tych którzy zdecydują się podjąć te wyzwania nagrodzą malownicze krajobrazy Pomorza.

Źródla Łupawy znajdują się na pojezierzach Pomorza Zachodniego, wśród wysokich, przekraczających niekiedy 100mnpm, wzgórz. Ten pas wzniesień morenowych stanowi strefę wododziałową, z której wyplywają inne chętnie odwiedzane przez kajakarzy rzeki, wpadające do dolnej Odry, bezpośrednio do Bałtyku albo splywające na południe do Noteci i Warty. W swoim górnym biegu Łupawa spływa z impetem miedzy porośniętymi bukowymi lasami wzgórzami, kierując się ku stosunkowo płaskiej i słabo zalesionej Wysoczyźnie Damnickiej. Przecina jej środek łagodnymi łukami i dociera do wysokiego wału morenowego na północnym skraju Wysoczyzny. Przebija się przezeń przełomem u stóp dominującej nad okolicą góry Rowokól, po czym wypływa na wąski pas torfowisk i bagien Wybrzeza Słowińskiego. Nie napotykając już na swej drodze przeszkód zasila płytkie, odcięte od morza jedynie wąską mierzeją Jezioro Gardno, z którego krótkim przesmykiem uchodzi wprost do Bałtyku. Energia wód Łupawy jest wykorzystywana w 7 elektrowniach wodnych zbudowanych w jej środkowym i dolnym biegu.